فناوری پوستی به جای تزریق، آینده‌ باروری با آی‌وی‌اف را تغییر می‌دهد

این برچسب پوستی متشکل از تعداد زیادی سوزن بسیار ریز و نازک و کوتاه با نور فعال می‌شود و زمانی که در معرض نور مادون‌قرمز نزدیک قرار می‌گیرد، هورمون‌های موردنیاز آی‌وی‌اف را آزاد می‌کند

عکس تزیینی‌ــ زنی با روش‌های مرسوم آی‌وی‌اف به شکمش دارو تزریق می‌کند‌ــ Canva

پژوهشگران دانشگاه مک‌گیل در حال تکمیل یک پچ Patch (نوعی فنآوری پزشکی که از طریق چسبیدن به پوست عمل می‌کند) جدیدی برای افراد تحت درمان ناباروری با روش آی‌وی‌اف (IVF) هستند که در صورت موفقیت می‌تواند جایگزین تزریق‌های هورمونی روزانه شود و با خودکارسازی فرایند درمان، بخشی از فشار جسمی و روانی افراد تحت درمان ناباروری را کاهش دهد.

لقاح آزمایشگاهی یا آی‌وی‌اف یکی از روش‌های درمان ناباروری است که معمولا مستلزم تزریق‌ روزانه هورمون در مراحل مختلف درمان، به‌ویژه در دوره تحریک تخمدان و پس از انتقال جنین است. این تزریق‌ها اغلب در ناحیه شکم یا عضله انجام می‌شوند و برای بسیاری از افراد تحت درمان، بخشی دشوار و فرساینده از روند درمان به شمار می‌آیند.

به‌ گزارش پرنتس، پژوهشگران دانشگاه مک‌گیل اکنون درباره روشی جایگزین برای رساندن دارو گزارشی منتشر کرده‌اند که بر استفاده از این روش بدون درد مبتنی است. در این روش، دارو به‌صورت خودکار و زمان‌بندی‌شده از طریق چسب پوستی وارد بدن می‌شوند؛ روشی که در صورت موفقیت، می‌تواند وابستگی به تزریق‌های روزانه را کاهش دهد و روند درمان ناباروری را کم‌استرس‌تر کند.

البته این فناوری هنوز در مراحل اولیه قرار دارد، با این حال تجربه‌ای راحت‌تر در آینده را نوید می‌دهد.

چگونه عمل می‌کند؟

برای کسانی که ماه‌ها با تزریق‌های مداوم زندگی کرده‌اند، ایده‌ آی‌وی‌اف بدون درد و اینکه بدنشان شکل جاسوزنی جعبه خیاطی نشود، تقریبا غیرقابل تصور است. با این حال ویوین تام، نویسنده‌ اصلی مطالعه‌، توضیح می‌دهد پچی که در آزمایش روی موش‌ها استفاده شد، به «سوزن‌های ریز و کوتاه» مجهز است؛ یعنی سوزن‌هایی که آن‌قدر کوتاه‌اند که به گیرنده‌های درد بدن نمی‌رسند.

او می‌گوید: «رساندن دارو کاملا بدون درد خواهد بود.»

بخش شگفت‌انگیز دیگر این فناوری، خودکار بودن آن است. دکتر تام توضیح می‌دهد: «این پچ با نور فعال می‌شود؛ یعنی وقتی در معرض نور نزدیک به مادون‌قرمز قرار می‌گیرد، هورمون‌های آی‌وی‌اف را آزاد می‌کند.در این طرح، استفاده از یک چراغ ال‌ئی‌دی برای آزادسازی زمان‌بندی‌شده دارو در نظر گرفته شده است.

مزایای این روش

خودکار بودن این روش می‌تواند به کاهش خطاهای انسانی که ممکن است در جریان زمان‌بندی دقیق تزریق‌ها و اجرای روزانه آن‌ها رخ دهد، کمک کند.

از دیگر مزایای بالقوه این روش، کبودی کمتر و سهولت بیشتر عنوان شده است؛ به‌ویژه از آن جهت که افراد دیگر به حمل داروهای تزریقی یا نگرانی درباره تزریق در خارج از خانه نیازی نخواهند داشت.

بر اساس ارزیابی‌های بالینی، فشار روانی ناشی از درمان آی‌وی‌اف یکی از عوامل مهم در تصمیم برخی افراد برای قطع درمان است. از این منظر، توجه به تجربه بیمار و کاهش بار جسمی و روانی درمان، می‌تواند در بهبود پایبندی به درمان و نتایج آن نقش موثری داشته باشد.

Read More

This section contains relevant reference points, placed in (Inner related node field)

هنوز چالش‌های جدی باقی است

با وجود تمام این مزایا، دکتر تام توضیح می‌دهد که این روش درمانی تحول‌آفرین هنوز پنج تا ۱۰ سال راه در پیش دارد و آزمایش‌های انسانی و مراحل قانونی ممکن است تا یک دهه طول بکشد.

از طرفی این فناوری بی‌نقص هم نیست. به گفته دکتر تام، از آنجا که پچ از میکروسوزن‌ها استفاده می‌کند که بسیار کوتاه‌تر از سوزن‌های معمولی‌اند، یکی از چالش‌های اصلی این است که مطمئن شویم مقدار کافی دارو وارد بدن می‌شود. او اضافه می‌کند: «همچنین باید اطمینان حاصل شود که پچ برای مدت موردنیاز‌ــ‌ حدود دو هفته‌ــ روی پوست باقی بماند.»

کارشناسان همچنین به دشواری رساندن هم‌زمان چند دارو اشاره می‌کنند؛ موضوعی که در آی‌وی‌اف اغلب ضروری است. تضمین جذب یکنواخت دارو در انواع مختلف پوست، ترکیب‌های بدنی و شرایط زندگی واقعی با استفاده از پچ هم می‌تواند چالش‌برانگیز باشد.

همچنین مهم است که افراد بدانند این فناوری فقط برای مرحله تحریک تخمدان در آی‌وی‌اف طراحی شده است. در مراحل بعدی درمان، به‌ویژه پس از انتقال جنین هم تزریق‌های عضلانی هورمونی معمولا به مدت چند هفته ادامه دارند و به دلیل نیاز به رساندن دارو به بافت عضله، پچ‌های پوستی قادر به جایگزینی آن‌ها نیستند.

با وجود این محدودیت‌ها، پژوهشگران امیدوارند در آینده بتوانند روش‌هایی بیابند که بتواند تحمل این بخش از درمان را نیز آسان‌تر و کم‌دردتر کند.

بیشتر از علوم